Erbaş Hangi Rütbedir? Bir Genç Askerin Hayalleri ve Gerçekleri
Kayseri’nin soğuk kış akşamlarından birinde, bir çay demleyip penceremden dışarıya bakarken, geçmişin tozlu raflarında kaybolmuş bir anı tekrar canlandı. Bu hikâye, aslında bir rütbeden daha fazlası. Gerçekten kim olduğumuzu, ne istediğimizi, hayatta neye ulaşmaya çalıştığımızı anlamanın bir yolu gibi. 25 yaşımdayım, hala hayatın nereye gideceğine dair kesin bir yol haritam yok, ama bu hikâyeyi anlatmak istiyorum. Çünkü her şeyin başlangıcındaki bir soru var: Erbaş hangi rütbedir?
1. Bir Gün, Bir Sorunun Başlangıcı
Ertelediğim bir günü, bir an düşününce o sabahki heyecanım hâlâ gözümün önünde. İlk kez askeri eğitim alacak bir genç olarak, her şeyin ne kadar ciddiye bindiğini fark etmeye başladım. Erbaş, rütbe mi? O kadar basit bir soru sormamıştım ama içimde beliren merak, tüm o çelişkili duyguları uyandırmıştı. Er, yani zorunlu askerlik yükümlülüğünü yerine getiren bir insan. Ama “erbaş” ne demekti? O, bir askerin bir alt kademede durması mıydı? Yoksa bir tür “yükselme şansı” mıydı?
İlk gün, o kadar karışıktı ki. Hem korku, hem heyecan. Yıllarca sosyal medyada gördüğüm askerlik anılarıyla bir şeyler beklentim vardı. Ama gerçek neydi? O kadar soru işareti vardı ki kafamda, özellikle “Erbaş hangi rütbedir?” sorusu zihnimi sürekli meşgul ediyordu.
Bir gün, askerlik sürecinin başında, tüm o sert yüzlü komutanlar arasında bir tanesi benim yanımda durdu ve bana “Sen de Erbaş oldun, hayırlı olsun” dedi. O an için ne demek olduğunu tam anlayamadım. “Erbaş” kelimesi beni o kadar etkilemişti ki, sanki bu sadece bir isim değil, aynı zamanda bir soruydu: Gerçekten layık mıyım? Bunu hak ediyor muyum? Erbaş, o kadar sıradan bir şey gibi görünse de, aslında sadece bir rütbe değil, aynı zamanda hayatta bir yön arayışının simgesiydi.
2. Bir Rüyanın Kırılması
Birkaç hafta sonra, eğitimler bitip ilk nöbetime çıktığımda, o kadar karışık duygular içindeydim ki anlatamam. Gerçekten güçlü bir duyguydu bu. Bir yanım gururluydu, çünkü Erbaş olarak bir sorumluluk almıştım. Ancak diğer yanımda, sürekli bir eksiklik vardı. Neden? Çünkü hayatımda hep daha fazlasını istemiştim, ama bir rütbeye yükselmek bu kadar kolay olmamalıydı. Erbaş hangi rütbedir? Bu sorunun yanıtını tam anlamıştım ama gerçekten yetersiz geliyordu.
O gün nöbet tutarken, kış soğuğuna rağmen kafamda yalnızca bu soruyu döndürüyordum: Beni ne bekliyor? Yükselmek, başarılı olmak, anlamlı bir şeylere imza atmak… Askerken, tüm bu sorular ne kadar büyük bir yük haline gelebilir, düşündükçe tüylerim diken diken oluyordu.
Herkesin hayatında bir dönüm noktası vardır. Benimki, bir sabah Erbaş olarak ilk resmi görevimi yerine getirirken geldi. O an o kadar küçük, ama o kadar büyük bir şeymiş gibi hissettim. Çektiğim yük, aslında tüm bu süreçte yaşadığım hayal kırıklığıydı. Kimseyle konuşamazsınız, çünkü o an kimse size o derin duyguyu anlamaz. Bunu tek başınıza yaşamanız gerekir.
Ve o sabah düşündüm: Ben sadece rütbe olarak mı büyüyorum? Bu kelimenin, “Erbaş” gibi bir rütbenin içindeki anlamı daha fazlaydı. Benim için, “Erbaş” olmak bir anlamda sınırları zorlamaktı, bir anlamda da kabullenmekti.
3. Hayal Kırıklığından Umuda
O gün, ilk işimden sonra, askerlikte geçirdiğim süreyi, tüm beklentilerimi ve hayal kırıklıklarımı düşündüm. Başta sadece fiziksel bir zorluk gibi görünüyordu; ama psikolojik olarak insanın sınırlarını zorlayan bir şeydi. Her ne kadar rütbe olarak çok basit gibi görünse de, “Erbaş” olmak, kendi içinde bir yolculuktu.
O an, kendime sordum: Hayatımda, kariyerimde ya da ilişkilerimde büyüme ve ilerleme takıntım gerçekten sağlıklı mı? Ben bir gün daha yüksek rütbelere ulaşmayı hayal etmiştim. Ama içimdeki o boşluk, o an “Erbaş” olarak gerçekten neyi başardığımı sorgulamama neden oldu. Yükselmek sadece bir rütbe ile mi ölçülüyordu? Yoksa bir insanın ne kadar olgunlaştığı, ne kadar güçlü olduğu, ne kadar dürüst olduğu da bir anlam taşıyor muydu?
Ve şunu fark ettim: Belki de bu, sadece bir başlangıçtır. O gün, benim için “Erbaş” olmanın ne demek olduğunu tam olarak kavradım. Sadece bir unvan ya da rütbe değil, insanın hayatında taşıdığı sorumluluk ve kalbiyle yaptığı her şeydi. Bir gün belki başka bir rütbeye geçebilirim ama bugün bir “Erbaş” olarak başarmam gereken şey, her anımda gerçek sorumlulukları almaktır. Çünkü yükselmek, her zaman bir adım daha atmak değil, her anı derinlemesine yaşamak demektir.
4. Sonsuz Bir Yolculuk
Zamanla, askerliğin o kasvetli günleri geride kaldı. Ancak bu rütbe, bana sadece bir unvandan çok daha fazlasını öğretti. Bu rütbe, büyümenin, bir insanın olgunlaşmasının, başarısızlıkları ve hayal kırıklıklarını kucaklamanın ne demek olduğunu öğrendiğim bir yerdi.
Şu an, hala o günkü o soğuk geceyi hatırlıyorum ve gözlerimdeki umut hala aynı. Erbaş hangi rütbedir? diye sormak, aslında her bir insanın yaşam yolculuğunda en önemli sorulardan biriymiş. Bu soruya verdiğim cevap, aslında bana kim olduğumu ve ne olmak istediğimi öğretti.
Yani, belki de hiçbir şey bir rütbe kadar değerli değildir. Önemli olan, her rütbeyi, her sorumluluğu ne kadar içselleştirerek ve ne kadar samimiyetle taşıdığınızdır. Kaldı ki, belki de asıl soru şudur: Gerçekten hangi rütbede olmak istiyorum?